امشب اگر یاری کنی،

 

امشب اگر یاری کنی، ای دیــــده توفان می کنــــــم

آتش بـــــــه دل می افکنم، دریــــا به دامان می کنم

می جویمت، می جویمت، بــــا آن که پیـــــدا نیستی

می خواهمت، می خواهمت، هر چند پنهـان می کنم

زنـــــدان صبــــرآموز را، در می گشایـــــم ناگهان؛

پرهیــــز طاقت ســــوز را، یکسر به زندان می کنم

یا عقل تقــــوا پیـــــشه را، از عشق می دوزم کـفن

یا شاهد انـــــدیشه را، از عقل عریـــــــــان می کنم 

بازآ که فرمان می برم، عشق تـــو با جان می خرم

آن را که می خواهی ز من، آن می کنم، آن می کنـم

 

سیمین بهبهانی

 

زنــــدگی را ورق بـــزن...

 

 

 

زنــــدگی را ورق بـــزن...

هر فصلش را خوب بخـــــوان...

بـــا بهـــــــار برقـــص...

بــــــا تابستــــــان بـــــچرخ...

در پاییـــــزش عاشقانـــــه قــــدم بـــــزن...

با زمستـــــانش بنشین و چایت را بــــه سلامتی

نفس کشیدنت بنــوش...

زندگی را بایــد زندگی کرد، آنطــور که دلت می گوید.

مبــــادا زندگی را دست نخــــــورده بــــرای مرگ بگــــــذاری!

 

سيمين بهبهانى

 

 

مرا هـــــــــزار امیـــــدست و هــــر هزار تـــویــــی

 



مرا هـــــــــزار امیـــــدست و هــــر هزار تـــویــــی
شــــــروع شــــادی و پـــایــــــان انتظــار تــــویـــی

بهارهــا که زعمـــرم گذشت و بــــی تــــــو گذشت
چــــه بــــود غیــر خزانــــــــــها؟ اگــر بــهار تــــویی
دلم ز هـــرچـه بـــــــه غیـــر ازتـــــــو خالی مانـــــد
دریــــــن سرا تــو بــــمان،ای که مانـدگـــار تـــویی
شهاب زودگـــــذر لــحظـــه های بلهـــــوسی ست
ستـــــــــاره ای کــه بخنــــدد بــه شام تــــار تویـی
جهانیـــــــــان همـــه گــر تشنـــــگان خـــــون منند
چه بــــاک زان همه دشمن؟کـــه دوستدار تـــویی
دلـــــم صراحی لبــــــــریـــــز آرزومنـــــــــدی ست
مرا هزار امیـــــــــدست و هــر هزار تــــــــــــویـی

 

                                                     سیمین بهبهانــــــی

 

 

مرا هزار امید ست و هـــر هـــــزار تـویــــی

 

 

مرا هزار امید ست و هـــر هـــــزار تـویــــی

     شروع شــــــادی و پایـــــان انـــتظار تــــویی

           بهــارها که ز عمرم گذشت و بی تــو گذشت 

                  چه بود غیـــــر خزانـــها ؟ اگر بهار تـــــویی

                       دلــــم ز هر چه بـه غیــــر از تـو خالی مانـد

                           درین سرا تــو بمان ؛ ای که ماندگار تــویـی

                                شهاب زود گـــذر احظه هـــای بلهوسی ست

                                    ستاره ای کــه بخنـــدد بـه شــــام تار تـــویی

                                      جهانیـان همـــه گـــر تشنـگان خـــــون  منند

                                            چه باک زان همه دشمـن که دوستدار تـویی

                                               دلـم صحرای لبــــریـــــز آرزومنـــــــدی سـت 

                                                مــرا هزار امیـــــد ست و هـر  هـزار تـویـــی

                                                                                           

                                                                       سیمین بهبهانی