سفرهای تنهایی همیشه بهترَند...

کنار یک غریبه مینشینی قهوه ات را میخوری...

سرَت را به پشتیِ صندلی تکیه میدهی تا وقت بگذرد...

به مقصد که رسیدی ، کیف و بارانیَ ت را برمیداری...

به غریبهء کنارت سری تکان میدهی و میروی...

همین که زخمِ آخرین آغوش را به تن نمیکشی...

همین که از دردِ خداحافظی به خود نمی پیچی‌...

همین که تلخیِ یک بغض را با خودت از شهری به شهری نمیبری...

همین یعنی ، سفرَت سلامت...

 

  نیکی فیروزکوهی