همنوع بی نوای من

محرومیت موجب بلند نظری روح می گردد 

 در حالی که ثروت از روی پلیدی آن پرده بر می گیرد 

"غم"عواطف را رقیق می کند و"شادی"دل مجروح را التیام می بخشد 

اگر اندوه و نداری را بر چینند 

روح آدمی شبیه لوحی سپید خواهد شد 

که در آن جز نشانه های خود پرستی و آزمندی ،چیزی ثبت نشده است.

  

      "  جبران خلیل جبران "